Een Hollandse Liefde

Een Hollandse Liefde is een verhaal over misschien het belangrijkste element in het leven, liefde. Twee mensen die beiden de weg in het leven kwijt geraakt zijn ontmoeten elkaar op een moment dat niets meer vanzelfsprekend is.

Zij, verteerd door verdriet, leeft op medicatie om de pijn te verzachten. Hij, een mislukte musicus, zwerft dakloos door het leven. Wanneer hun paden elkaar kruisen gebeurt er iets heftig waaraan ze niet kunnen — en ook niet willen — ontsnappen.

Geeft het leven ze een kans… , geven ze het zelf een kans… ?

Lees hier een stukje uit dit verhaal:

-Al lang had niemand meer wat aan haar gevraagd. Ze stond op en ging op de bank van de piano zitten. “Wat moet ik spelen?” vroeg Maria onzeker. “Wacht, dan pak ik even mijn fluit” zei Cor en hij stond snel op en liep naar de slaapkamer. Hij kwam terug met een klein metalen blokfluitje. “Eén van de weinige dingen die ik mee genomen heb” zei hij en lachte. “Wat moet ik spelen?” vroeg zij weer.  Hij zei: “Speel maar een C akkoord en dan een F akkoord in een vierkwartsmaat en blijf dat rustig herhalen. Als je wilt kan je ook nog een G7 akkoord ertussen door spelen. Weet je die akkoorden nog?”. Zij knikte, dat ging haar nog wel lukken dacht ze. ”Probeer gewoon maar. Ik ga mijn gang wel” zei hij. Zij zette in en speelde rustig de akkoorden en hij begon zachtjes een melodie te spelen op haar ritme. Zij voelde iets tintelen van binnen en speelde door. “Improviseer met je rechterhand maar afwisselend op mijn fluiten, ik geef je ruimte, maar wel binnen de toonadder blijven, dus alleen witte toetsen” zei hij glimlachend naar haar toe gebogen. Zij voelde zich vrijer en begon te gloeien van binnen. Zij vulden elkaar heerlijk aan merkte zij. Cor voelde het ook en stopte met fluiten. Hij gaf aan dat zij door moest spelen. Naast haar staand, speelde hij met zijn linkerhand de akkoorden in de lage tonen mee. Zij schoof op zodat hij naast haar kon zitten. Hij ging zitten en bleef door spelen. Zij ook. Hij speelde met zijn rechterhand onder haar linkerarm door om ook wat hogere tonen aan te kunnen slaan. Tenslotte pakte hij haar linkerhand en tilde hem naar rechts. “Ga door in de hoge tonen“ zei hij zachtjes tegen haar. Hij speelde de hele ritmische  partij van lage tonen en zij ging in de toonladder met twee handen melodisch eroverheen in de hogere tonen. “Prima, goed, mooi, ga door, dat gaat goed zo” zei hij. Maria voelde zich ontspannen en verhoogde het tempo. Cor merkte het direct en ging met haar mee. Ze speelden samen lang door. Het was erg intens voor beiden. Tenslotte vertraagde hij langzaam het ritme, speelde zachter en zij volgde hem nu. Hij speelde steeds trager en zachter en zij vulde hem heel voorzichtig aan. Hij stopte en zij speelde zachtjes een laatste stukje als afronding. Toen was het stil. Ze voelden allebei erg voldaan, keken elkaar aan en begonnen beiden te grinniken. “Wat is dit leuk Cor” zei zij met een vertederende stem . “Ik ben zo blij, echt dank je Cor, je weet niet hoe leuk ik dit gevonden heb” zei ze. Cor zei niks in de wetenschap dat alles te veel zou zijn. Ze bleven stil naast elkaar zitten. Hij voelde de warmte van haar lichaam tegen zich aan. Hij besloot op te staan.-